We zijn al weer een aantal weken verder. Er is een hoop gebeurd in ons huis, maar als je binnenkomt is het nog steeds een grote stoffige bouwval waar sommige zelfs een allergische reactie van kunnen krijgen. Dat kan mijn vader wel beamen. Hij heeft namelijk door al de stof allemaal rare bultjes op zijn rug gekregen. Gelukkig is het met het slikken van pilletjes weer weggegaan.
De eerste week hebben we heerlijk knus in ons achterhuisje geslapen, in de tweede week waren we meer bij mijn ouders aan het slapen dan in het huisje, zonder water is het allemaal wel een beetje behelpen. Wij zijn hier in dit kleine kikkerlandje echt verwend! Iedere dag een lekkere warme douche, een schone wc, overal altijd water en dan ineens geen water, dat is echt behelpen, maar wat zeur ik nou, als ik aan die mensen in Haìti en elders in de wereld denk, die amper water hebben en geen dak boven hun hoofd, hoe doen ze dat, die moeten, echt vreselijk! Des te meer realiseer ik mij hoe vreselijk het moet zijn als je dat allemaal niet hebt. En ben ik heel gelukkig en dankbaar dat wij hier in dit kleine kikkerlandje wonen met al zijn welvaart en rijkdom!

De verbouwing loopt tot op heden volgens plan. Robin heet nu´Rob de Bouwer´. Super blij ben ik dat ik met zo´n handy man getrouwd ben en dat ik ook nog is een handige vader heb. Dat scheelt enorm in de kosten en heb ik er ook vol vertrouwen in dat ons huis dadelijk een paleisje gaat worden.

De eerste grote aankopen zijn ook al gedaan. We hebben inmiddels een keuken gekocht via het welgeliefde Marktplaats. Mijn vader gaat die onder handen nemen. Hij is wel zo goed als nieuw, maar we willen hem liever in een andere kleur schilderen. Onze eerste aankoop was een prachtige marmeren wastafel, waar we zo happy mee zijn. Daar hebben we de toon van het huis nu mee gezet. Een foto heb ik nog niet, resultaat laat ik pas zien wanneer het af is en dat duurt nog wel even. Ik kan wel verklappen dat het een landelijke, klassieke, shabby chic stijl gaat worden.